این پرچم را با خون معنا کرده اند
به گزارش ال مور، پرچم ایران وقتی بر تابوت شهیدی می نشیند، دیگر فقط یک نشان ملی نیست؛ روایتی است از وطن، ایمان، خون و آرزوی بازگشت به سمت خدا.
یادداشت مهمان، فاطمه حسن زاده، نویسنده:
بارها در مراسم وداع با پیکر شهید شرکت کردم. اما این دفعه نزدیک تر و ملموس تر با احساسی عمیق تر. تابوت پوشیده با پرچم سه رنگ ایران را که آوردند، همه فاصله گرفتیم. مسیر برای عبور خانواده شهید باز شد. شش دانگ حواسم به دوستم زهرا بود. دست در دست فرزند به استقبال پیکر همسرش رفتند. دیدار با چهرهای متفاوت، توان ایستادن از قدم هایش را برد. زیر بغلش را گرفتند. نزدیکتر شد. چیزی زیر لب زمزمه کرد. حتماً قربان صدقه اش رفت. ما زن ها عادت داریم در شلوغی جمع، واژه های عاشقانه مان را آهسته بگوییم. دست روی محاسن مردش کشید. آرام و صبور، گرم دلگویه بود. هر جا بیقرار شد ذکر «حسین جان» گرفت. میان کلمات بریده بریدهاش نام وطن به گوشم رسید. از فداکاری هایش برای ایران تشکر کرد. وقت به اتمام رسید و باقی حرف ها ماند برای خلوت های همیشگی میانشان. پیکر را به آغوش خدا سپرد. بوسه آخر ختم بر «الله» روی پرچم شد و نوازشِ سه رنگ سبز، سفید و سرخ و «الله اکبر»های عمودنوشت.
کمی دورتر ایستادم. میان تجربه ها و باورهایم پنجه در پنجه بودم. مدت هاست افکارم به هم پیچیده. فکر این که عاقبت، روی تابوت من با پرچم پوشیده شود یا پارچه ای مشکی، رهایم نمی نماید. از مرگ بدون شهادت هراس دارم. میان دل آشوب هایم، چند قدم آن طرف تر، سنگ قبرهای بی پرچم، نظرم را جلب کردند؛ یک شهر با دو آسمان متفاوت. یکی رنگ سیاه به خاکش ریخته اند و آن یکی با سه رنگ مزین شده. گویی خلوت کدهای غمزده در کنار محفلی رنگباران برپا باشد. این تفاوت ها از دل مفاهیمی است که میان تاروپود پرچم ایران درهم تنیدهاند. مفاهیمی که آخر عمر را به شکوه و عزت شهادت گره زد و جان ها را بی تاب چنین پایانی کرد. سرگذشت تشکیل نقوش روی پرچم هم گواه تقدس خون های ریخته به پای ارزش هایی است که تا روز موعود ادامه دارند.
گردوغبارِ خانه تکانی از آدم های ناچسب میهن که فرو نشست، نوبت به غبارروبی از نام و نشان آنها رسید. همانگونه که پیام انقلاب اسلامی ایران به گوش همگان رسیده بود، باید نمادی از اصول و آرمان آن هم در پرچم، که نماینگر مبانی حاکمیتی کشورهاست، تعریف شود. امام امت حضرت آیت الله خمینی (ره) به تاریخ 10 اسفند 57 در مدرسه فیضیه قم و در جواب افرادی که خواهان ماندگاری نمادهای سلطنتی در کشور بودند، چنین فرمود: «با پشتیبانی ملت ایران، تمام آثار غرب را ـ تمام آثار فاسده، نه آثاری که تمدن است ـ تمام اخلاق فاسده غربی را، تمام نَغَمات باطله غربی را خواهیم زدایید. ما یک «مملکتِ محمدی» ایجاد می نماییم. بیرق ایران نباید بیرق شاهنشاهی باشد، آرم های ایران نباید آرم های شاهنشاهی باشد؛ باید آرم های اسلامی باشد. از تمامی وزارت خانه ها، از تمامی ادارات، باید این «شیر و خورشید» منحوس قطع بشود؛ عَلَم اسلام باید باشد. آثار طاغوت باید برود. اینها آثار طاغوت است؛ این تاج آثار طاغوت است؛ آثار اسلام باید باشد.»
حکم آن بود که ولی فرمود. کشور به خروش افتاد. دولتمردان با بیان مختصات پرچم مورد نظر، مسابقه ای ترتیب دادند. چشمه های هنر ایرانیان، جوشیدن گرفت. قلم ها بی محابا در تلاش بودند تا فرازنشین آسمان ها شوند. آثار ارسالی، به دبیرخانه رسیدند. بالاخره قرعه بهنام دو طرح افتاد. یکی متعلق به «صادق تبریزی»؛ نقاش و خوشنوس و دیگری حمید ندیمی؛ گرافیست و استاد دانشگاه.
اثر تبریزی در تاریخ 10 بهمن 1358 با تصویب شورای انقلاب رفت و روی پرچم و اسکناسها نقش بست. طرح او متشکل از تصویر یک خورشید، 22 ستاره و هشت مشت گره کرده بود که کلمه ی «الله» را هم تداعی می کردند. اما بعد از گذشت چند ماه با تماس آیتالله هاشمی رفسنجانی همه چیز تغییر نمود.
حمید ندیمی جوانی خوشفکر در رشته ی گرافیک، طرحش را به دفتر امام در قم هم ارسال می کند. آیت الله هاشمی رفسنجانی طرح آرم را می بیند و خدمت امام خمینی (ره) نشان داده است. با درخواست ایشان برای تغییر نشان قبلی و تأیید امام، هاشمی رفسنجانی دستور جمع آوری آرم ها انتشار یافته را ابلاغ می کند. همان شب با ندیمی تماس می گیرد و خبر از تنفیذ آرم توسط امام در 19 اردیبهشت 1359 را می دهد و از او می خواهد تا روی طرح پرچم هم کار بکند. بعد از تصویب، شایعه میپیچد که این نشان در ارتباط با گروه سیک ها در هندوستان است. منتقدین انتقادهایی هم به 22 الله اکبر داشتند. آنها معتقد بودند عبارت usa در خطوط عمودی دیده می شود. ندیمی با وجود میلش، طرح الله اکبرها را تغییر می دهد و بالاخره طرح با مختصات امروزی اش نهائی می شود.
هنرمند تهرانی الاصل و استاد درس نظریه و شیوه های طراحی در رشته معماری دانشگاه شهید بهشتی، همیشه دوست داشته نشانی برای جهان اسلام طراحی کند. عاقبت دلخواست هاش در پرتو پرچم ایران محقق می شود. او فردای تنفیذ در مصاحبه با روزنامه «جمهوری اسلامی» سرآغاز تشکیل ایده را از حضور در جلسات پیش از انقلاب «دکتر علی شریعتی» و تفسیر سوره «حدید» بیان کرده. ندیمی پس از شنیدن پیام امام، سراغ سیاه مشق های قبلی اش رفته، با جدیت ایده اش را پیگیری کرده و دریافتش از اصول حکومت اسلامی را که شامل سه اصل اساسی «کتاب، میزان، حدید» یا «کتاب، ترازو، آهن» است را به تصویر کشیده.
دکتر ندیمی در آخرین گفتگوی رسانه ای اش به تبیین جزییات برخاسته از ارزش های ایمانی و قرآنی در نمادهای پرچم پرداخته. با دقت در کلمه الله جزئی در حالت ایستاده میان او دیده می شود که بیان کننده نماد قدرت و استواری و ایستادگی است و همراهی آن با تشدید، شمشیر را تداعی می کند. ندیمی با ایده گرفتن از کلمه حدید آیه 35 سوره حدید «... انزلنا الحدید فیه باس شدید» به این بخش از طرح رسیده. در حقیقت آهن یکی از عناصری است که در قرآن بعنوان نیرویی سخت برای جنگ و دفاع بیان شده و ندیمی شمشیر را در قالب ابزار آهنی مبارزه نمادسازی کرده. ساختار کاملا متقارن شکل، حالت تعادل و توازن را نشان داده است که این هم تعبیری از کلمه میزان در آیه 7 سوره ی الرحمن «السماء رفعها و وضع المیزان» است. پنج جزء تشکیل دهنده علامت به پنج اصل پایه دین برمی گردد که توحید در حکم عمود و ساقه اصلی قرار دارد و ترکیب کلی الله، عصاره ای از کلمه ی توحید یعنی «لا اله الا الله» درونش مستتر است. در واقع درون مایه ی عملی انقلاب با تفسیر این کلمه شکل گرفته و به دنبال اعلان «نه» به هر حکمی جز احکام خداوند انجام شده.
امروز شاهدیم که آثار انقلاب خمینی و نظام اندیشه ای ماحصل آن در عمق تحولات کشورها به بار نشسسته. انقلاب اسلامی با درهم کوبیدن ریشههای استکبار در ایران و احیای مفاهیم اسلام ناب محمدی ارزش هایش را فراگیر کرده و این معانی در جایجای پرچم به چشم میخورد. خطوط هلالی طرح با تداعی نصف النهارهای کره زمین، جهانی بودن دعوت اسلام را مجسم میکند. همینطور کلمه الله به صورت کروی طراحی شده تا نشان دهنده پیام جهانی آن باشد. هلالی های آرم بازآفرینی نقشی است که حضرت رسول (ص) بعنوان امضا با شمشیر بر روی شن ها میکشیدند.
سه رنگ سبز و سفید و سرخ سال هاست روی پرچم ایران نقش بسته و جزئی از ارکان قانون اساسی است. شعار الله اکبر یازده بار در رنگ سرخ و یازده بار در رنگ سبز یعنی بیست و دو بار تکرار می شود و اشاره ای به بیست و دوم بهمن 57 دارد. ترسیم کلمه الله اکبر با خط بنایی یادآور صلابت و کوبندگی آنست و کلمه ی قرمز الله منقوش بر پرچم جمهوری اسلامی بیان کننده مبدأ آفرینش یعنی «الی الله المصیر» بوده و هدف و غایت حکومت اسلامی را نشان داده است.
ندیمی با زبان هنر گرافیک به بازگویی مبانی غایت عملی پرچمداران پرداخته و به امید تقدیم آن به دست امام زمان(عج) طراحی نموده. وارثان دین نبی اکرم(ص) و فداییان تحت لوای ایران، هر گوشه این کشور را با ایثار حفظ کردند و با هر عزیزی که به خون غلتید، جان تازهای به رگ های تاریخ اسلام دوید. شاگردان ممتاز مکتب اسلام ناب محمدی، نسلبهنسل با شعار: «تا انقلاب مهدی(عج)، نهضت ادامه دارد» میداندار جبهه نبرد بودند. رسیدن به حکومت مهدوی و غایت حکومت اسلامی تا چند دهه زمان ببرد مشخص نیست اما ایرانی ها ثابت کردند تا تحقق آن روز، بیرق بر زمین نخواهد افتاد.
پرچم سه رنگ، این ایستاده در کرانه تاریخ، تنها تکه ای رنگین از پارچه نیست؛ روایتی است از خون، باور، ایستادگی و تمنای رسیدن. از شهدای روزهای انقلاب تا دفاع مقدس هشت ساله و جنگ رمضان استقامت زنان بر تابوت همسرشان، همه خطوط این بیرق به معنایی فراتر از نقش و رنگ گره خورده اند. راز ماندگاری اش هم همین است. پرچمی که هم یادآور وطن است و هم دعوت به حقیقتی فراتر از مرزها. چه بسیار انسان ها که زیر همین نشان، مرگ را پایان ندیدند و در تفسیر «الی الله» از تمام هستی گذشتند. و کاش برگشت من هم در آغوش پرچم ایران اسلامی رقم بخورد.
حرف آخر اینکه امام امت حضرت آیت الله خمینی (ره) به تاریخ 10 اسفند 57 در مدرسه فیضیه قم و در جواب اشخاصی که خواستار ماندگاری نمادهای سلطنتی در کشور بودند، چنین فرمود: با پشتیبانی ملت ایران، تمام آثار غرب را ـ تمام آثار فاسده، نه آثاری که تمدن است ـ تمام اخلاق فاسده غربی را، تمام نَغَمات باطله غربی را خواهیم زدایید. بیرق ایران نباید بیرق شاهنشاهی باشد، آرم های ایران نباید آرم های شاهنشاهی باشد؛ باید آرم های اسلامی باشد. اینها آثار طاغوت است؛ این تاج آثار طاغوت است؛ آثار اسلام باید باشد.
منبع: almor.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات کاربران عزیز ال مور در مورد این پست
نظر شما در مورد این مطلب ال مور
نام:
ایمیل:
نظر شما:
سوال:
= ۱ بعلاوه ۳